Hirurgija Dr Đoković

Mi smo specijalizovani za operaciju Kila, Bruha (Hernia). Budite i vi zadovoljni korisnik naših usluga. Pogledajte ko je sve u našem timu. Kliknite ovde »

Cenovnik Operacije Kile

Ukoliko imate potrebu za bilo koju od naših usluga, proverite cene i uverite se da smo najpristupačniji na tržištu. Kliknite ovde »

 

Operacija Kile – kila, bruh, hernia

Operacija Kile se radi u bolnici Hirurgija Dr Đoković

KILA (Hernia) označava ispupčenje tkiva, najčešće crijeva ili masti pod kožu kroz prirodni ili stečeni otvor u trbušnom zidu. Nastaje zbog urođenih slabosti mekotkivnih struktura ili se razvija tokom života. Obično je locirana u preponama, oko pupka ili na mjestu ranijeg operativnog zahvata. Lokacija određuje naziv kile.

Operacija Kile - Hirurgija Dr Đoković

Operacija Kile – Hirurgija Dr Đoković

Preponska kila čini 75% svih kila trbušnog zida i oko 25 puta je češća u muškaraca nego u žena. Ove kile delimo u dvie odvojene grupe, direktnu i indirektnu. Obe se nalaze u preponi ali imaju različita polazišta. Oba tipa kila izgledaju slično kao ispupčenje u preponi, i nekad je teško razlikovati o kom se obliku radi. Femoralna kila je kila femoralnog kanala a to je kanal kroz koji prolaze femoralna arterija, vena i živac kada napuštaju trbušnu šupljinu i dolaze na natkolenicu. Ovo je normalno uzak prostor, ali nekada može biti tako velik da kroz njega prolaze organi trbušne šupljine. Ona se prezentuje kao ispupčenje ispod preponskog nabora u srednjoj liniji.Obično je češća u žena i ima veći rizik komplikacija od ingvinalne kile Pupčana kila je kila u predelu pupka. Moze nastati od rodjenja ili kasnije u životu tokom povećanja intraabdominalnog pritiska. Česta je kod porodilja. Operativne procedure na prednjem trbušnom zidu mogu kasnije dovesti do pojave kila na tom mestu. Po statistici mogućnost pojave nakon hirurškog zahvata je od 2 do 10 %.Te se nazivaju Ventralne hernije(kile). Epigastrične se javljaju kao izbočenje u srednjoj trbušnoj liniji između pupka i donjeg rebrenog luka. Ova kila obično sadrži mast, a vrlo retko creva. Formira se u zoni relativne slabosti prednjeg trbušnog zida i često je bolna.

PREPONSKA KILA (hernija)

Na prednjem trbušnom zidu postoje mesta koja su predisponirana za razvoj kila zbog svoje anatomske građe. Jedno od takvih mesta je prepona. Ukoliko se kila nalazi u preponi govorimo o preponskoj kili (hernia ingvinalis). Ona može biti indirektna ili direktna.Indirektna ingvinalna hernia nastaje zbog urođene slabosti unutrašnjeg ingvinalnog prstena i može se javiti u bilo kad tokom života. Otkrijemo je odmah po rođenju u oko 1% dječaka i to je povezano sa spuštanjem testisa u skrotum. Ingvinalna kila je locirana u donjim partijama trbuha upravo iznad prepone blizu pubične regije.Nekada može biti na obje strane i tada govorimo o bilateralonoj kili. Direktna ingvinalna hernia je posljedica slabosti zadnjeg zida ingvinalnog kanala i uglavnom se javlja kod starijih pacijenata jer sa starošću prednji trbušni zid slabi. Na tom je mestu trbušni zid prirodno  tanak. Retko se spušta u skrotum.

Simptomi lile su sledeci: Izbočenje u preponi u stojećem stavu ili kod naprezanja,bol u preponi pri naporu,i osećaj težine, izbočina se može spustiti u mošnice kod muškaraca. Bol I izpupćenje se pri ležećem položaju najčešće smanjuju.Ukoliko dodje do jakih bolova, muke gadjenja I mpovrćanja, temperature I ubrznog rada srca verovatno se radi o ukljestenju I tada se treba hitno javljati lekau koji je za to obučen.

TRETMAN

Kila se u potpunosti može izliječiti samo operativno, a ovo je ujedno jedan od najčešćih operativnih zahvata. Operativne zahvate možemo podijeliti na: tenzione, beztenzione i laparoskopske.

Tenzioni zahvati se rade sa navlačenjem okolnog tkiva na kilni otvor nakon čega se stvara ožiljak koji sprječava povratak kile. Najpoznatije su hernioplastika po Bassiniju i Shouldiceu. Danas se rade samo kod mlađih pacijenata. Ovakav način rada ima veliki broj recidiva čak do 15%. Beztenzione tehnike se izvode uz pomoć sintetičkog hirurškog materijala  u obliku mrežice. Mrežica je hirurški materijal koji može biti načinjen od: neresorptivnih materijala (polipropilena, goretexa), resorptivnih i kombiniranih materijala . Ove sterilne mrežice su meke, gipke, fleksibilne i prilagodljive tlesnim pokretima. Mrežice su tako čvrste da odmah po ugradnji omogućuju povratak normalnim aktivnostima uključujući i sport. Mnoge varijante u obliku i veličini mrežica su moguće. Mrežice mogu biti u formi zakrpe koja ide preko ili ispod kilnog otvora ili u formi čepa koji idu u otvor kile. Mrežice koristimo u  ne tenzionim operacijama  i pri laparoskopskom operisanju kila.

LICHTENSTEINOVA METODA

Jedna od standardnih kirurških procedura koja se radi u lokalnoj anesteziji. Sam operativni tok ima dvije faze. U prvoj fazi prikaže se kilna kesa i zbrine njen sadržaj. U drugoj fazi preko kilnog otvora postavi se mrežica. Prednost ove metode je što se radi u lokalnoj anesteziji i potpunosti prikaže mjesto rada. Rez je dug oko 5 cm. Povrat kile nakon operativnog zahvata je od o,5-2%

LAPAROSKOPSKA OPERACIJA KILE

Kod ovog hirurškog zahvata kilni defekt se pokriva mrežicom kroz trbuh. Ova operacija se radi u opštoj anesteziji. Instrumenti i laparoskop se uvode kroz trbušni zid. Umesto jednog reza, rade se četiri ili pet malih rezova u području oko kile. Optički instrument koji se uvodi kroz jedan od rezova naziva se laparoskop. On je dalje povezan sa video kamerom preko koje se prati operativni zahvat. Tako kirurg može vidjeti kilu , okolnih tkiva i organe na video zaslonu. Ovim instrumentima se pozicionira mrežica preko otvora i pričvrsti staplerom.Postoperativna neugodnost je relativno mala, mogućnost povrata kile je od 10-11% i znatno veća nego u dva ranije opisana operativna postupka.  Oporavak traje od 1 do 2 nedelje. Uglavnom se radi kod pacijenata koji imaju kilu na obje strane. Ova metoda može biti alternativa otvorenom načinu.Nedostatak ovog operativnog zahvata što se mora raditi u opštoj anesteziji, a i mogućnosti povreda unutarnjih trbušnih organa su veće.

PROCEDURA OPERACIJE KILE U NAŠOJ BOLNICI

Pacijent zakaze pregled u našoj bolnici. Na tom pregledu pacijentu se dijagnostikuje oboljenje i lekar sa njim priča i informiše ga o svemu u vezi ovog oboljenja, tj o uzrocima nastanka, lečenju i operaciji. Detaljno ga obavesti o svim aspektima operacije i anestezije, postoperativnog toka, jačini bolova, fizčkim aktivnostima postoperativno , praktično o svemu što pacijenta interesuje oko operacije.

Ukoliko se pacijent odluči za operaciju procedura je sledeca.

Na dan zakazane operacije,( ili istog adaa ukoliko ima mesta) , pacijent dolazi u dogovoreno vreme i odmah mu se vade laboratorijski nalazi, EKG,RTG, Eho abdomena i srca ukoliko je potrebno,potom ga pregleda kardiolog i anesteziolog i već dva do tri časa po prijemu pacije se operiše. Operacija traje oko sat vremena i najčesće se radi u spinalnoj ili lokalnoj anesteziji što znači da je pacijent budan i svestan dok se operise ukoliko ne izabere da spava i u toj vresti anestezije. Nakon izlaska iz operacione sale pacijent provodi nekoliko časova u  bolnici pa ide kući ukoliko je operisan u lokalnoj anesteziji ili prespava noć u bolnici ukoliko je u spinalnoj ili opštoj anesteziji operisan.Na prvu kontrolu dolazi posle dva dana  radi previjanja i osmi dan na skidanje konaca.

Najčešće ove operacije vrsi u bolnici tim dr Djokovića ali pacijenti mogu izabrati i nekog od drugih 12 hirurga koji se bave ovom problematikom.

Vazno je napomenuti da za pacijente iz unutrasnjost kji su zainteresovani za operaciju nakon inicijanog pregleda mogu ostati u bolnici I operisati se istog dana ukoliko ima mesta u bolnici.

Hirurgija dr Djoković u zadnjih desetak godina operiše godišnje prosečno preko 400 pacijenata sa hernijom. Preko četiri hiljade zadovoljnih pacijenata su verujemo odredjenja garancija za Vas kao buduće pacijente.

 

Pitajte Dr Đokovića Online

Operacija Kile se radi u bolnici Hirurgija Dr Đoković

Hemoroidi

Hemoroidi su normalna anatomska struktura i u stvari su fibrovaskularni jastučići analnog kanala. Postoje dva tipa hemoroida u odnosu na njihovu lokalizaciju i to: spoljašnji i unutrašnji.

Tačan uzrok nastanka uvećanja hemoroida je nepoznat. Uspravan položaj kod čoveka višestruko povećava pritisak u rektalnim venama što ponekad izaziva njihovo uvećanje. Ostali faktori koji mogu uticati na njihov nastanak su hronična opstipacija ili dijareja, trudnoća, nasledni faktori, svakodnevno dugotrajno zadržavanje (npr, čitanje) na wc šolji…

Krvarenje i ispadanje tokom defekacije su najčešći simptomi, a ako ispadnu napolje, bez mogućnosti repozicije, unutrašnji hemoroidi mogu izazvati jake bolove

Unutrašnji hemoroidi su pozicionirani na 3, 7 i 11 časova u analnom kanalu kada je pacijent u ginekološkom položaju.Stepen hemoroida se određuje anamnestički i fizikalnim pregledom. Postoji cetiri stepena hemoroida. Hemoroidi I i II stepena se obično uspešno tretiraju konzervativno dok hemoroidi III i IV stepena zahtevaju hirurški tretman.

Blagi simptomi (samo svrab, peckanje, nelagodnost, krvarenje i/ili ispadanje hemoroida koji se spontano vraćaju) se mogu smiriti promenom načina ishrane kao i upotrebom pomoćnih sredstava. Potrebno je da stolica ne bude tvrda a ni prolivasta što se može postići povećanim unosom namirnica sa većom količinom vlaknastih materija (voće, povrće, hleb i cerealije) povećanim unosom tečnosti (2 – 2,5 litara dnevno) . Treba izbegavati konzumiranje kafe, žestokih pića,ljute i začinjene hrane.Upotreba oralnih preparata   ili masti i cepića   mogu pomoći kod ovih stepena bolesti.U slučaju treceg I četvrtog stepena indikovano je lečenje nekom od hirurških procedura.

Koja će se od procedura koristiti zavisu od pacijenta I stanja hemoroida ,a na hirurgu je da se sa pacijentom dogovori o svemu.

Procedura lečenja hemoroida u SHB Hirurgija dr Djoković.

Pacijent dodje na pregled I tu se uradi inspekcija, digitorektalni pregled I anoskopija.Nakon toga hirurg odredi stepen hemoroida I indikuje lečenje I ukoliko je indikovno operativno lečenje sa pacijentom razgovara koja je od metoda najbolja za njega. Za hemoroide drugog stepena najčešće se radi THD , za krvareće najčešće koristimo Ligasure tehniku. U novije vreme se radi I laserska operacija hemoroida. Pacijent se u slučaju operacije primi u bolnicu I uradi mu se kompletna preoperativna priprema (kks , biohemija, ekg ,pregled interniste itd )Nakon toga se uradi operacija koja traje oko 30 min do 60min. u zavisnosti od težine stepena i tehnike.Pacijent ostaje u bolnici da prespava I ujutro nakon vizite odlazi kući. Kontrola nakon nekoliko dana I obavezno nakon mesec dana Pre operacije nije potrebno čišćenje creva a glicerinski čepić staviti veče pre te ujutro, jedan sat pre odlaska na operaciju Posle operacije cilj je regulisati četiri stvari: analnu higijenu, bol, mokrenje i stolicu

  • Analna higijena :dovoljno je da se nakon svake stolice operete vodom isapunom i primenite  Flogocid  mast.
  • Bol – prvih nekoliko sati nakon operacije nećete osećati nikakve bolove zbog delovanja lijekova koje ste dobili tokom anestezije. Cilj je da i kasnije bude tako. Zato treba početi uzimati dovoljno lekova protiv bolova. Naša je preporuka kombinacija paracetamola i trodona 3 do 5 tableta na dan. Lijek može izazvati pospanost te za vreme uzimanja nemojte voziti auto niti piti alkohol  . Pitanje bezbolonosti  je vrlo slozeno. Naime neki pacijenti odmah nakon operacije osete jako poboljšanje svog opšteg i lokalnog stanja da se kod njih bolovi praktično zanemarljivi  a mi u njihovom slučaju možemo govoriti o bezbolnim opeacijama. Drugi pacijenti imaju bolove  i oni su najčešće  sutradan  po operaciji i nastanu nakon stolice. Traju oko pola sata i potom nestanu. Rapidno se smanjuju svaki dan tako da i najosetljiviji pacijenti posle desetak dana budu praktično bez iakakvih bolova. Moramo priznati na ovom mestu da je pitanje bola s obzirom na razlike u intenzitetu kod slično operisanih  subjektivna kategorija.Za smanjivanje bolova dobro je stavljati hladne obloge (u vrećicu za zamrzavanje stavite malo vode, a kad se stvori led, primijenite preko gaze ili peškira  na analno područje).
  • Stolica – nakon operacije treba što prije imati stolicu. Bolovi i strah  mogu je otežati, stoga savjetujemo uzimanje preparata  da stolica bude mekana.
  • Mokrenje – nakon operacije hemoroida pacijentu je mokrenje često otežano, što je posljedica operacije na rektumu te djelovanja lijekova za anesteziju. Zato prije operacije ne treba pretjerivati s tečnosti , a obvezno je i pomokriti se prije zahvata. Nakon operacije savetujemo što pre ustajanje i hodanje .

Urastao nokat

Urasli nokat (Unguis incarnatus) je stečena promena koja najčešće nastaje na palčevima stopala. Razlozi za urastanje nokta u okolno meko tkivo prsta su razni, ali najčešči su dva: tesna obuća i pogrešna nega.

Operacija Uraslog Nokta

Operacija Uraslog Nokta

Ovom nevoljom su se oduvek bavili pedikiri, ali on sve češće prevazilazi njihovu mogućnosti, pa je potrebna hirurška nega. Segment hirurgije koji se bavi ovim i sličnim problemima na stopalima, naziva se podijatrija. Da bismo lakše razumeli ovaj bolni proces, treba poznavati osnovne podatke o samim noktima. Oni su, na neki način, analog životinjskim kandžama. Formirani su od rožnatog tkiva u obliku pločica smeštenih na zadnjoj strani krajnje periferije prstiju. Rastu iz svog osnova prema periferiji i završavaju se slobodnim rubom. Bočni rubovi nokatne ploče naslonjeni su na meko tkivo kože prstiju i njime su praktično oivičeni.

Slobodni rub je onaj deo nokta koji obrezujemo. Važno je znati da slobodni rub nkatne ploče treba obrezati ravno. Tako se izbegava njeno savijanje. Ako se usled krivog rezanja savija i uz to bude izložena kontinuiranom pritisku, dolazi do urastanja jedne ili obe bočne ivice u kožu i meko tkivo bočne strane prstiju. Nokatna ploča, koja je isprva uglavnom ravna, sada postaje sve više zakrivljena i u poprečnom preseku ima oblik potkovice. A osobe sa uraslim noktom najčešće sami pribegavaju radikalnom obrezivanju noktiju, i to tako što uporno režu uglove slobodnog ruba i deo urasle bočne ivice, čime se samo privremeno reši osnovni problem, sve dok nokat ponovo ne naraste i ponovo zauzme još čvršću poziciju urastanjem u meko tkivo. Tada se ponovo javljaju poznate tegobe zbog kojih pacijenti izbegavaju kretanje, a za mlade ljude koji žele nosti obuću u trendu to postaje i više od zdravstvenog problema.

Operacija uraslog nokta

Ako se na vreme nokatna ploča počne strpljivo i redovno obrezivati, tako što će slobodni rub imati ravnu ivicu, postoji šansa da se problem reši. U protivnom, neminovna je hiruška intervencija.

Sama operacija izvodi se u lokalnoj anesteziji, traje veoma kratko i veoma je komforna, i za operatera i za pacijenta. Odstranjenjem urasle bočne ivice nokatne ploče sve do korena i uklanjanjem granulacionog inficiranog mekog tkiva uz rub uraslog nokta, problem se trajno rešava. Pacijenti su bez tegoba i zadovoljni estetskim efektom te novoformiranim izgledom nokatne ploče, ali i time što više nema prepreke u zadovoljenju modnih prohteva.

Pitajte Hirurga Online.

Urasla dlaka

Urasla dlaka

Urasla Dlaka

Urasla Dlaka

Pilonidalna bolest ili pilonidalni sinus  ili urasla dlaka,  kli­nički se prezentira kao drenira­jući sinus ili akutna gnojna ko­lekcija u području trtice. U osnovi, radi se o cisti u kojoj se nalazi gomila dlaka.

Interesantno je da postoje neslaganja u vezi s pitanjem da li su pilonidalne ciste urođene ili stečene, mada vla­da mišljenje da su stečene jer u većini slučajeva uzrok gnoje­nja je iritacija i urastanje dlake u duboke strukture s posle­dičnom infekcijom.

Pilonidalna bolest ili pilonidalni sinus  ili urasla dlaka,  kli­nički se prezentira kao drenira­jući sinus ili akutna gnojna ko­lekcija u području trtice. U osnovi, radi se o cisti u kojoj se nalazi gomila dlaka.

Interesantno je da postoje neslaganja u vezi s pitanjem da li su pilonidalne ciste urođene ili stečene, mada vla­da mišljenje da su stečene jer u većini slučajeva uzrok gnoje­nja je iritacija i urastanje dlake u duboke strukture s posle­dičnom infekcijom.

Problem se češće javlja kod muškaraca. U preko 90 posto slučajeva obole muškarci, a osobito oni s izraženom dlakavošću na interglutealnoj brazdi u trtičnom dijelu leđa. Bolest se obično prvi put javi u pubertetu kada se rast dlaka i aktivnost lojnih žlijezda pojačavaju.

Klinička slika

Pilonidalna cista je obično asimptomatska sve dok se ne inficira i zagnoji. Kada se jave simptomi su slični znacima akutnog apscesa,  to jest lokalizovane gnojne infekcije.

Upalni proces može se smi­riti ili dalje napredovati s najčešćim završetkom – spo­ntanim probojem gnoja kroz kožu ili hirurškim putem – incizijom i drenažom. Nakon drenaže, gnojenje može u potpunosti prestati. Ipak, češće se povremeno dre­nira („curi”) kroz jedan ili više sinusnih otvora na trtičnom di­jelu tijela (kičme).

Pri pregledu nalazimo jedan ili više fistuloznih kanala, najčešće u središnjoj liniji, rjeđe ekscentrično u koži na krstima. Često se mogu primijetiti dlake koje proviruju iz sinusnoga kožnog otvora. Sonda se može uvesti kroz otvor u cistu u dubi­nu od nekoliko milimetara do više centimetara.

Osim  toga na kozi postoji najcesce otok, i crvenilo, a ista je bolna na dodir. Pri dodiru i pritisku iz otvora na kozi izlazi gnoj a moguce i da se pojave i dlake i razlicit celijski detiritus.

Dijagnoza je jasna – očevi­dna. Postoje, doduše, klinička stanja koja liče na ovu bolest, ali ih je lako isključiti. Prepo­ručuje se sinusografija – re­ndgensko snimanje šupljine ci­ste da bi se. ocijenila ekstenzivnost procesa i eventualna ko­munikacija s okolnim organi­ma, prvenstveno debelim crijevom, što značajno mijenja dija­gnozu, liječenje i prognozu.

Komplikacije i liječenje

Neliječene pilonidalne infe­kcije mogu se razviti u višestr­uke, dugotrajno drenirajuće si­nuse, a izuzetno rijetko nastaju maligne promjene.

U akutnoj fazi liječenje se sastoji u ambulantnoj drenaži nakon hirurške incizije. Dakle, cilj je sanirati gnojni proces i često sondom izvaditi uzrok upale – urasle dlake koje djelujući kao strano tijelo održavaju infekciju.

Postoji više vrsta hirurških metoda liječenja, a suština je da se oboljelo tkivo mora odstraniti uz, koliko je moguće, poštedu same kože.

Ukoliko postoji komunikacija sinusa i debelog creva onda je operacija teza i komplikovanija  i podrazumeva fistulektomiju tj nalazenje i podvezivanje kanala koji povezuje debelo crevo sa sinusom.

Ukoliko komunikacija ne postoji operacija je mnogo laksa i podrazumeva exciziju tj. Hirursko isijecanje bolesnog, upaljenog tkiva. Posle uklanjanja obolelog tkiva  mozemo se odluciti za otvorenu ili zatvorenu metodu. To najcesce zavisi od jacine upale.

Razlika je u tome da nakon otvorene metode pacijent dolazi na svakodnevna previjanje dvadesetak dana dok nakon zatvorene metode rana mnogo brze zaraste ali postoji mogucnost recidiva tj. povratka  bolesti.

Operacija povećanja dojki

Operacija povećanja grudi

Foto: Wikipedia/Finemann

Foto: Wikipedia/Finemann

/Augmentacija/

Povećanje dojki je postupak kojim se postojeći volumen dojke povećava ili sa vlastitim tkivom ili nekim drugim materijalom, najčešće implantatom  za dojke. Najčešći razlog povećanja dojki je želja za boljim izgledom. U danasnje vreme san svake devojke i zene su punije i veće dojke, a takav izgled dojke se može postići na više načina.

  • Silikonski implantati i maligne bolesti dojke : Velike stručne studije pokazale su da implantati dojki ne podižu rizik malignog oboljenja dojki
  • Implantati, trudnoća, dojenje: Implantati dojke ne moraju biti problem u trudnoći. Što je umetak manji, opterećenje za dojku je manje. Naravno da to zavisi od tonusa kože, kao i od same  dojke. Ako je volumen prevelik, može doći do pojave strija, koje će sigurno kasnije dovesti do lošijeg izgleda dojki. Iz toga razloga, kod žena koje su rodile mogućnost povećanja dojki su velike, što naravno ne znači da žene koje nisu rađale i dojile imaju prepreku od operativnog postupka uvećanja dojki. Svakako u tim situacijama, žena posle može normalno i neometano da doji. Dojenje uz implantate ne razlikuje se bitno od dojenja bez implantata.Nikakvi silikoni ne odlaze u krv deteta, kao što je svojevremeno bila zabluda.
  • Bolovi su umereni, nešto jači kod smještaja ispod grudnog mišića, ali u današnje vreme izbor dobrih analgetika je veliki, i zajedno sa lekovima koji opuštaju grudni mišić zaista ne predstavljaju problem.
  • Nema gornje granice za povećanje dojke. Više to ovisi o statusu žljezde i kože, što se mijenja sa godinama, ali je jako različito kod svake žene.Donja granica je minimum 18 godina .

Smeštaj implantata

Mogućnosti smeštaja implantata su iznad ili ispod grudnog mišića.Prednosti jednog ili drugog nisu potpuno jasno razgraničeni, ali na primer ako žena ima oskudno tkivo žlezde i tanku kožu, stavljanje implantata ispod mišića sigurno smanjuje vidljivost umetka, osigurava skladniji dekolte, daje dojku sa nešto umerenijim profilom.Jako je važno da taj smeštaj smanjuje rizik od stvaranja jake ovojnice oko implantata sa deformacijom dojke, i bolovima.Ipak, operativna tehnika je nešto složenija, postoperativni oporavak nešto duži a bolovi ponekad jaći Postoje četiri osnovna pristupa za povećanje dojki implantatima i sve to zavisi od: Veličine dojke i areole stanja kože i masnog tkiva dojke, veličine implantata smeštaja implantata želje pacijentikinje. Aksilarni pristup:Relativno je jednostavan kao tehnika, kada se radi o manjim umetcima rezultati su odlični.Danas ga jedan deo žena ne preferira jer  je ožiljak  nesto vidljiviji .Periareolarni pristup:Zastupljena metoda koja obuhvata do polovine opsega granice areole (smeđeg polja oko bradavice) Ožiljak  je malo vidljiv , a uvećanje dojke ovom tehnikom daje optimum za bilo koji smeštaj implantata. Kada je razlika u veličini dojke bitna, u manju se može staviti veći implantat, ili se veća dojka smanji liposukcijom.Submamarni pristup pruža maksimalni komfor operateru i predsatvlja najčešće rađenu tehniku kod uvećanja dojki. Kod ovog pristupa, rez je takodje malo vidljiv i nalazi se na samom rubu dojke i moguće ga ja pokriti bilo kojim grudnjakom. Dojenje ne remeti konturu dojke i kod ovog pristupa, mogu se staviti implantati bilo koje veličine.

Procedura operacije uvećanja dojki I SHB Hirurgija dr Djoković

Pacijentkinja zakazuj besplatnu konsultaciju sa hirurzima.Na istoj sa hirurgom obavi razgovor o operaciji , izvrše se merenja tela I hirurzi joj predože najbolju veličinu implantata koji treba staviti. Ukoliko se dogovore pacijentkinja dolazi na zakazanu operaciju u bilnicu nekoliko časova ranije. Potrebno je da nije jela I pila. Tada e obavlja preoperativna priprema koja podrazumeva vadjenje laboratorijskih nalaza, pregleda interniste Ekg ehosonografija dojki itd.

Operacija traje oko sat vremena ukoliko se radi o prostom ubacivanju implantata bez rekonstruktivmih zahvata. Vazno je napomenuti da se sa pacjentkinjon dogovaramo da li će biti submuskularni ili subglandularni pristup(ispod mišića ili ispod žlezde)

Nakon operacije pacijentkinja provodi noć u bolnici I sutradan ide kući. Tri nedelje nakon operacije nosi specijalni brushalter . Nakon tri dana previjanje I nakon dve nedelje se skidaju konci. Pravi obik dojke dodje tek nakon dva do tri meseca . Pacijentkinji se savetuje da dve nedelje ne vozi auto I da mesec dana izbegava fizičke nposlove.

Oboljenja vena

Venski sistem u nogama sastoji se od površinskih i dubokih vena.
Površinske vene smještene su u potkožnom masnom tkivu i one imaju ulogu skupljanja „potrošene“ krvi, dakle krvi koja je bogata otrovnim ugljendioksidom, i tu krv usmeravaju i vode u duboke vene.

Duboke vene nalaze se u dubinskim slojevima organa između mišića, u blizini zglobova. Upravo su duboke vene odgovorne za hemodinamiku, odnosno najveći dio venske krvi se transportuje u srce upravo preko dubokih vena.
Oboljenje površinskih vena ispoljava se slikom proširenih vena, koje nazivamo varices, odnosno varikoziteti vena. Bolovi u nogama često su povezani upravo s proširenim venama, a simptomi mogu uključivati i zamor nogu, svrb, crvenilo ili pak osećaj težine u nogama.

Proširene površinske vene (Varices), ukoliko se ne liječe, mogu dovesti u pitanje ishranu kože hranjivim sastojcima i uzrokovati mnogobrojne direktne i indirektne komplikacije, a to mogu biti:

– Upala površinskih vena – THROMBOPHLEBITIS
– Formiranje otvorenih rana – ULCUS VENOSUM
– Krvarenje iz tortuoznih vena – HAEMORRHAGIA
– Tromboza dubokih vena – PHLEBOTHROMBOSIS

Oboljenja površinskih vena nisu uvijek vidljiva okom, i zbog toga su u prepoznavanju oboljenja i lečenju izuzetno važne tehnike i metode kojima se mogu s velikom sigurnošću dijagnostikovati uzroci i stepen problema.
Obzirom da se najveći deo krvi u venskom sistemu kod čovjeka prenosi dubokim venama, uklanjanje površinskih vena ne utiče na hemodinamiku jer duboke vene koriguju gubitak tako što mogu varirati kapacitet transporta krvi i prema potrebi prenijeti veću količinu krvi.

Za razliku od oboljenja površinskih vena, oboljenje dubokih vena dovodi do smetnji u protoku venske krvi.

U slučaju prekida toka venske krvi u dubokim venama, odnosno ako se dogodi ugrušak u dubokoj veni, to nazivamo Phlebothrombosis. U ranom stadiju stvaranja ugruška u dubokoj veni postoji mogućnost da se dio  ugruška odvoji, i začepi plućnu venu što dovodi do veoma teškog stanja koje nazivamo Plućna embolija.

U daljnjem toku razvoja flebotromboze, kao kasna posljedica razvijaju se kronične promjene koje se očituju u promjeni boje kože i stvaranju otvorenih rana (Ulcus venosum).

Izuzetno je važno napomenuti da oboljenja vena, ukoliko se ne liječe, mogu imati fatalne posljedice.

Proširene vene i prošireni kapilari nisu ista stvar.

Prošireni kapilari su minijaturna venska proširenja, koje su za razliku od Površinskih i Dubokih vena, smještene u najpovršnijem dijelu kože, tzv. epidermisu. Također, nastanak, tegobe i načini liječenja nisu jednaki, tako da su dijagnostički postupci od iznimne važnosti kako bi se točno identifikovala vrsta oboljenja a u skladu s tim odabrala i najbolja metoda liječenja.

Simptomi i dijagnostika

Pravovremeni pregled može otkriti eventualno oštećenje venskih zalistaka i što je još važnije, uputiti na odgovarajuće liječenje. Za Vaš prvi dolazak na pregled vena nisu potrebne nikakve pripreme: pregled vena Doppler sonografijom (ultrazvuk vena) potpuno je bezbolan i za organizam neškodljiv postupak. Pored opisanih dijagnostičkih postupaka, uz razgovor s lekarom, celokupni pregled traje otprilike 30 minuta, a nalazi i dijagnoza su dostupni neposredno nakon tog pregleda, i na rezultate ispitivanja ne trebate čekati.

Nakon razgovora , pri čemu posebno treba obratiti pažnju na porodicnu anamnezu, na raspolaganju su savremeni dijagnostički postupci, koji su bezbolni i učinkoviti:

Ultrasonografija
Duplex sonografija
Flebografija
Komplikacije

– Thrombophlebitis – slobodno možemo reći da je upala površinskih vena sa stvaranjem tromba prva i najlakša komplikacija koju srećemo kod osoba s proširenim venama. Očituje se crvenilom kože, otokom i bolovima na tom mjestu.
– Ulcus venosum – ili „otvorena rana“, pojavljuje se kod osoba s dugogodišnjim oboljenjem proširenih vena. Nastaje kao rezultat slabosti dubokog venskog sustava zbog proširenih površinskih vena.
– Treća komplikacija je krvarenje iz jako tortuozne vene, što se naziva Aneurizma. To je balonasto proširenje vene, najčešće na mjestu oštećenog venskog zalistka. Površna trauma, a ponekada i spontano, može doći do veoma jakog krvarenja s neizvjesnim ishodom.
– I konačno najteža komplikacija, koja se javlja čak 85% češće kod osoba s proširenim venama je tzv. Flebotromboza, a to je stvaranje krvnog ugruška u dubokoj veni. To često dovodi do plućne embolije, što je veoma ozbiljno stanje.

Lečenje proširenih vena

Najvažniji cilj lečenja kod oboljenja vena je:

– Ukloniti venski zastoj
– Ubrzati protok venske krvi

Za lečenje oboljenja vena postoji više mogućnosti:

Hirurško liječenje, odnosno uklanjanje mjesta nastanka proširenih vena, kao i uklanjanje proširenih i izvijuganih površinskih vena jedina je metoda koja nudi mogućnost izliječenja.

Medikamentozna terapija na bazi bilja pomaže da se smanje tegobe, odnosno simptomi, kao što su otekline ili osjećaj težine u nogama, ali svakako da ne može izlečiti.

Kompresiona terapija elastičnim zavojima ili čarapama potpomaže fiziološko usmjeravanje venske krvi od površinskih prema dubokim venama. Ono poboljšava vensku drenažu i olakšava vraćanje tecnosti iz tkiva u krv, što rezultira smanjenjem otoka i sprječava stvaranje novih. Druga prednost kompresione terapije je mogućnost dugotrajnog lečenja, jer ne postoje nuspojave.

Sklerozacija proširenih vena je postupak kod kojega se u proširenu venu ubrizgava substanca koja izaziva upalu zida vene, što dovodi do zatvaranja vene. Neposredno nakon sklerozacije efekt je zadovoljavajući, jer nestaju proširenja, ali se uvijek i u 100% slučajeva ponovno jave proširene vene, zato što je mjesto nastanka proširenih vena jedno od dva ušća glavnih površinskih vena, a to je prepona ili iza koljena.
Na tim mjestima se nikada i ne smije izvoditi sklerozacija jer bi moglo doći do tromboze dubokih vena.
Danas se ova metoda lečenja postepeno napušta i uglavnom se izvodi kod manjih sporednih proširenja tzv. Retikularnih površinskih vena.

Hirurško lečenje proširenih vena

Hirurško liječenje oboljenja proširenih vena jedina je metoda koja nudi mogućnost izliječenja, jer podrazumijeva uklanjanje mjesta nastanka proširenih vena, kao i uklanjanje proširenih i izvijuganih površinskih vena.

U našoj bolnici uklanjanje proširenih vena obavlja se prema metodama i procedurama vodećih europskih klinika za flebologiju pri čemu se posebno vodi računa o minimalnom riziku samog zahvata, kao i o brzom oporavku i ozdravljenju.

Zajedničko svim metodama kirurškog liječenja oboljenja vena je to da se rijetko ponovno javljaju proširene vene (recidivi), zahvat je minimalno invazivan a ožiljci nestaju nakon nekog vremena u potpunosti

Savremena klasična operacija vena

Zahvat se izvodi ambulantno u lokalnoj (tumescentnoj) anesteziji i ne traje više od sat i pol. Već nakon 15 do 20 minuta nakon operacije odlazite kući bez da vam je potrebna nečija pomoć, a ležanje se ne preporučuje.
Suvremena klasična operacija vena u pravilu se sastoji iz tri faze:
Najvažniji dio operativnog zahvata jest precizna i temeljita krosektomija (crossectomia) – izvodi se kroz rez u preponi gdje se nalazi ušće glavne površinske vene (vena saphena magna) u duboku venu. hirurg odvaja venu safenu od duboke vene te odstranjuje još pet vena koje se ulijevaju u glavnu venu na tom ušću. Osobita važnost krosektomije je u tome da ako se ona ne napravi, proširene vene će se ponovno vratiti unatoč uklanjanju površinskih vena – dobili smo recidiv. Općenito, ušće je naša “slaba točka” – u preponi je hidrostatski tlak najjače izražen pa se zalisci na tom mjestu prvi oštećuju.

Sledeća je faza striping (stripping) pri čemu se vadi dio glavne površinske vene i to od prepone do ispod koljena. Danas se u suvremenim flebološkim ustanovama striping izvodi potpuno novim sondama koje štede okolno tkivo, a krvarenje je minimalno. Pritom se vena izvlači kao kad se čarapa izvrne na drugu stranu.

I na kraju, posljednja faza operacije je mikroflebektomija u kojoj se vade sve preostale proširene vene na nozi specijalnim kukicama kroz minijaturne otvore na koži (1-2 mm) koji se ne šivaju i ne ostavljaju vidljive ožiljke na nogama, tako da postižemo iznimne rezultate i u smislu estetike.
Ako se zahvat izvede na opisani način, mogućnost recidiva smanjena je na najmanju moguću mjeru – u praksi će se proširene vene ponovno pojaviti u manje od 2% operisanih pacijenata.

Laparoskopska hirurgija

Laparoskopska hirurgija

Laparoskopska hirurgija

Laparoskopska hirurgija

Laparoskopska hirurgija je vrsta minimalno invazivne hirurgije koja se izvodi kroz nekoliko manjih otvora na trbuhu. Specijalizovana kamera sa fiberoptičkim vlaknima se uvodi kroz jedan od tih otvora da bi se vizuelizovala unutrašnjost trbuha. Kroz druge otvore uvode se hirurški instrumenti kojima se operacija izvodi.

Razlozi za proceduru

– Oboljenja koja prouzrokuju akutni ili hronični bol u trbuhu ili karlici
– Vizuelizacija suspektnih promena u trbuhu i uzimanje uzoraka (biopsija) za patohistološko ispitivanje
– Ispitivanje uzroka steriliteta
– Ispitivanje uzroka nakupljanja slobodne tečnosti u trbuhu
– Određivanje stadijuma određenih vrsta tumora
– Operativno otstranjenje tumora ili tumorom zahvaćenog organa

Laparoskopske procedure

– Holecistektomija (odstranjivanje žučne kese)
– Operacije hernija (kila)
– Uzimanje uzoraka (biopsija) sa abdominalnih organa
– Apendektomija (operacija slepog creva)
– Kolektomija (odstranjivanje dela ili celog debelog creva)
– Odstranjivanje različitih vrsta tumora
– Odstranjivanje nadbubrežne žlezde
– Splenektomija (odstranjivanje slezine)
– Adhezioliza (uklanjanje priraslica iz trbuha)
– Procedure zbog inkontinecije
– Operacije na jajovodima
– Operacije endometrioze
– Operacije zbog ektopične trudnoće- ekstra uterine trudnoća
– Operacija kod veštačke oplodnje
– Operacije cista jajnika
– Histerektomija (odstranjivanje uterusa)
– Operacija prostate (jedinstveno u Srbiji)

Prednosti Laparoskopske hirurgije nad otvorenom

– Smanjeno intraoperativno krvarenje, što smanjuje potrebu za davanjem transfuzije.
– Mali rezovi na trbuhu koji smanjuju bol i omogućavaju ubrzani oporavak, kao i manji postoperativni ožiljci na koži.
– Značajno manja upotreba lekova protiv bolova.
– Smanjeno vreme trajanja operacije, smanjeno vreme ležanja u bolnici posle operacije kao i brži postoperativni oporavak i vraćanje radnim obavezama.
– Smanjen nivo izloženosti infekcijama u toku I posle operacije

Opis procedure

Hirurg napravi manji otvor na trbuhu. Obično je ovaj otvor lokalizovan u okolini pupka ili donjem delu trbuha. Kroz taj otvor uvodi se igla kroz koju se u trbuh ubrizgava ugljen dioksid CO2, te se na taj način naduvava trbuh i stvara se prostor u kojem se postiže dobra vizuelizacija i mogućnost za rad. Potom se kroz jedan od otvora na trbuhu plasira laparoskop (specijalizovana kamera). Ova kamera osvetljava unutrašnjost trbuha, uveličava sliku i sistemom kablova prenosi je na ekran u operacionoj sali. Potom se vrši inspekcija-pregled organa.

Na trbuhu se pravi još nekoliko sitnih incizija kroz koje se uvode radni instrumenti kojima se uzimaju uzorci tkiva ili se izvode operacije. Nakon završene operacije mali otvori na trbuhu se ušivaju.

U nasoj bolnici vecina gore navedenih procedura se radi rutinski i u velikom broju.

Pitajte Dr Aleksandra Đokovića online.

Operacija Hemoroida

Operacija Hemoroida

Operacija hemoroida

Operacija hemoroida

Hirurško lečenje:

Hemoroidektomija – hirurška procedura pri kojoj se otklanjaju hemoroidi. Indikacije za hirurški tretman su:

Hemoroidektomija je hirurška procedura pri kojoj se otklanja hemorodalno tkivo sa mukozom i delom kože koje izaziva prolabiranje i krvarenje. Ova procedura se izvodi u uslovima anestezije i zahteva hospitalizaciju. Postoji otvorena metoda (Milligan-Morgan) koja se češće primenjuje u Evropi pri kojoj se defekti na mukozi koji nastaju posle hemoroidektomije ostavljaju neušiveni i zatvorena   koja se češće primenjuje u SAD i pri kojoj se defekti na mukozi ušivaju.

Metoda uz pomoć staplera se često koristi ali je ista procedura skopčana sa rizicima od rektovaginalnih fistula.
THD metoda koja se radi u našoj klinici se zasniva na ultrazvucnom verifikovanju hemoroidalne arterije koja ishranjuje hemoroid i njenom podvezivanju  a nakon toga i podvezivanju ostatka hemoroida .Isto se uradi sa svim hemoroidima bilo da ih ima samo tri ili šest racunajući i pomoćne.
Ligasure- hemoroidectomija je metoda operativno lečenja pri kojoj se aparatom Ligasure,  koji radi  radiofrekventnu koagulaciju krvnih sudova pri čemu ne povećavajući  bitno temperaturu okolnog tkiva, vrsi praktično varenje  glavne hemoroidalne arterije a i ostalih arterijskih i venskih krvnih sudova u hemoroidu. Time  se krvni sudovi zavare a ostatak hemoroida isece.Ne šije se mesto varenja i odsecanja hemoroida  i rana zarasta per sekundam u narednom periodu. Tim se postupkom operišu i spoljašnji i unutrašnji hemoroidi   .

Potrebno mje naglasiti da je ovo metoda izbora za sve krvareće hemoroide  i da u našem dugogodišnjem iskustvu nismo imali slučajeve recidiva  ,što ovu metodu svakako preporučuje kao metodu izbora.Takodje  ono što je preporučuje je i lagan i relativno bezbolan postoperativni tok a i može se raditi u lokalnoj anesteziji i analgosedaciji koje su za pacijenta bezbednije od opšte anestezije.

Pre operacije:

  • nije potrebno čišćenje creva
  • glicerinski čepić staviti veče pre te ujutro, jedan sat pre odlaska na operaciju
  • antibiotska zaštita: bolesnicima koji uzimaju kortikosteroide, imunosupresive ili  imaju ugrađeni vestački srčani zalistak ili veštački zglob, prije zahvata treba dati antibiotik da se spreči infekcija.

Posle operacije

Cilj je regulisati četiri stvari: analnu higijenu, bol, mokrenje i stolicu

  • Analna higijena – gaze možete skinuti prvi dan nakon operacije te započeti s kupkama u kamilici. U kadu natočite vodu dubine oko 15 cm te sednite u nju na 10 do 15 min. Najbolja temperatura vode je ona pri kojoj se osjećate ugodno Možete staviti nekoliko filter-vrećica kamilice. Nakon kupke osušite anus mekanim peškirom  i stavite suve i čiste gaze.
  • Nakon svake stolice operite se vodom i primenite  Flogocid  mast.
  • Bol – prvih nekoliko sati nakon operacije nećete osećati nikakve bolove zbog delovanja lijekova koje ste dobili tokom anestezije. Cilj je da i kasnije bude tako. Zato treba početi uzimati dovoljno lekova protiv bolova. Naša je preporuka kombinacija paracetamola i trodona 3 do 5 tableta na dan. Lijek može izazvati pospanost te za vreme uzimanja nemojte voziti auto niti piti alkohol  . Pitanje bezbolonosti  je vrlo slozeno. Naime neki pacijenti odmah nakon operacije osete jako poboljšanje svog opšteg i lokalnog stanja da se kod njih bolovi praktično zanemarljivi  a mi u njihovom slučaju možemo govoriti o bezbolnim opeacijama. Drugi pacijenti imaju bolove  i oni su najčešće  sutradan  po operaciji i nastanu nakon stolice. Traju oko pola sata i potom nestanu. Rapidno se smanjuju svaki dan tako da i najosetljiviji pacijenti posle desetak dana budu praktično bez iakakvih bolova. Moramo priznati na ovom mestu da je pitanje bola s obzirom na razlike u intenzitetu kod slično operisanih  subjektivna kategorija.
  • Za smanjivanje bolova dobro je stavljati hladne obloge (u vrećicu za zamrzavanje stavite malo vode, a kad se stvori led, primijenite preko gaze ili peškira  na analno područje).
  • Stolica – nakon operacije treba što prije imati stolicu. Bolovi i strah  mogu je otežati, stoga savjetujemo uzimanje preparata  da stolica bude mekana.
  • Mokrenje – nakon operacije hemoroida pacijentu je mokrenje često otežano, što je posljedica operacije na rektumu te djelovanja lijekova za anesteziju. Zato prije operacije ne treba pretjerivati s tečnosti , a obvezno je i pomokriti se prije zahvata. Nakon operacije savetujemo što pre ustajanje i hodanje .

Kao i kod liječenja u ambulanti, i za operaciju postoje brojni uređaji koji proizvode različite energije kojima se mogu odstraniti hemoroidi (struja, ultrazvuk, laser, radiofrekventni talasi). Laser se još od 1970. godine  koristi u medicini. Kao izvrstan pokazao se u dermatologiji, no u hirurgiji hemoroida  još nije našao svoje mesto, s obzirom da nije točno da uzrokuje manje boli nakon operacije, a češće dovodi do komplikacija i značajno poskupljuje operaciju.

Ipak, od novijih oblika energije treba spomenuti Harmonic Scalpel (Ethicon Endosurgery) i Ligasure (Valleylab). Ti instrumenti omogućuju operaciju hemoroida uz znatno manje krvarenja, zbog čega zahvat traje kraće – uz manje komplikacija. I nakon početne faze entuzijazma ti su se instrumenti pokazali kao dobri za mnoge operacione zahvate. Zato se danas nalaze u svim operacijskim salama u razvijenom svetu, za razliku od lasera koji ćete u njima teško naći.

Pitajte hirurga online sve vezano za hemoroide.

Botox

Botox je visokoprečišćeni protein proizveden pomoću bakterije Clostidium botulinum odnosno toxina koji bakterija stvara. Koristi se preko 25 godina u medicini, pre svega u oftamologiji, neurologiji i pedijatriji, dok se poslednjih 15 god koristi u estetskoj medicini. Kod nas je upotreba Botoxa dozvoljena u estetske svrhe. Mada mnogi sumnjaju u njegovu bezopasnost, još uvek nije zabeležen ni jedan slučaj opasan po život nakon primene botoxa u estetske svrhe ako ga primenjuju edukovani lekari u medicinski adekvatnim uslovima sa tačno određenim indikacijama. Naravno, treba imati u vidu da svaka supstanca pa i botox moze izazvati alergijsku reakciju,i ako su one izuzetno retke kod primene botoxa.

Mezoterapija

Mezoterapija je medicinska metoda kojom se aktivnih supstance injekcijama ubacuju u srednji sloj kože (mezoderm).

Godine 1952. patentirao ju je u Francuskoj doktor Michel Pistor, koji joj je šest godina kasnije i nadenuo ime, definišući svoju metodu kao “malo, razrađeno i u pravo mesto”.

Dakle, mezoterapija se koristi duže od pola veka i to ne samo u estetske svrhe vec i za terapiju bola, degenerativnih oboljenja, u sportskoj medicini i rehabilitaciji.

Kako deluje?

Ubrizgavanje manjih doza koktela smešanih od prirodnih ekstrakata, enzima, minerala, homeopatskih agenasa, vitaminskih kompleksa, amino-kiselina (L-karnitin, mezostabil, vitamin C, vitamin A, ekstrakt artičoke, oligoelementi, kofein, hijaluronska kiselina, dekspantenol, ginko biloba itd.) i to samo u problematične regije na telu, efekti se postižu na dva načina: farmakološkim dejstvom preparata i fizičkom stimulacijom kože mikroubodima. Ponekad je moguće jednim koktelom delovati na više problema odjednom, npr. celulit i slab tonus kože zajedno, a kokteli predviđeni za terapiju ovih vrsta nepravilnosti formulisani su tako da blokiraju deponovanje i ujedno podstaknu oslobađanje i sagorevanje masti i ubrzavanje cirkulacije.